Warsztat
Jeden wiersz czytany na głos
Jak usłyszeć przerwy, zanim zaczniemy szukać sensu.
Posłużmy się trzema wymyślonymi linijkami: „O świcie otwieram / okno, na stole / stygnie herbata”. Przeczytajmy je raz bez zatrzymania pomiędzy wersami. Potem w tych samych miejscach przytrzymajmy głos odrobinę dłużej. Czy słowo „okno” nadal należy w takim samym stopniu do zdania przed nim?
Kiedy przecinek i koniec wersu wypadają w różnych miejscach, głos ma wybór. Możemy dokończyć myśl gramatyczną albo zaznaczyć układ tekstu na kartce. Wystarczy wysłuchać dwóch wersji i zdecydować, gdzie sami chcemy podać słuchającej osobie krótką chwilę ciszy.
Jeżeli pozostało z nami tylko jedno słowo, wróćmy do sąsiedniego wersu. Czy słowo łączy się z widokiem, ze smakiem, z dźwiękiem? Kilka minut wystarczy na taką lekturę. Kolejny wiersz może poczekać na następne spotkanie.